آغوش گرم خدا

این روزمرگی کوفتی منو از یه دل نویسی ناب دور کرده...خیلی دلم میخواد سفره دلمو برای نوشتن پهن کنم...کاش مجالی برای سر خاروندن بود تا مثل روزهای نچندان دور از قلبک عاشقم که ذره ای از ارادتش به معشوق کم نشده بنویسه...خب این روز حضورا بی واسطه حرف از دوست داشتنو به میون میارم...و اون هم بی واسطه و بی ناز و کرشمه میگه...دوست دارم...این یعنی یه بغل دنیا...یه آغوش باز از طرف خدا...

حیاط خلوت من...